Teodor Gajewski
Rzeźbiarz
- Urodzony
- 30 maja 1902, Bydgoszcz
- Zmarł
- 7 października 1948, Bydgoszcz
- Zawód
- rzeźbiarz
Teodor Gajewski (30 maja 1902 - 7 października 1948) był polskim rzeźbiarzem związanym z Bydgoszczą, gdzie się urodził i zmarł. Uczęszczał tam do szkoły powszechnej, a w latach 1920-1923 kształcił się w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego. Jego nauczycielami rzeźby byli Jan Wysocki i Feliks Giecewicz. W młodości uczestniczył w działaniach bydgoskich skautów, a podczas powstania wielkopolskiego działał w konspiracji, między innymi przy zdobywaniu broni i przekazywaniu informacji.
Po odbyciu służby wojskowej w latach 1924-1925 wrócił do Bydgoszczy. Prowadził tam pracownię rzeźbiarsko-kamieniarską z Piotrem Trieblerem. W 1932 roku współtworzył Grupę Plastyków Pomorskich i należał do Rady Artystyczno-Kulturalnej w Bydgoszczy. Tworzył w drewnie, gipsie, brązie i marmurze, a jego prace prezentowano w Bydgoszczy, Poznaniu, Toruniu i Warszawie. Był autorem między innymi pomników „Dobry Pasterz”, „Serca Jezusa” oraz Pomnika-Krzyża na bydgoskim Szwederowie. Zaprojektował także pomnik poległych Polaków w St. Hilaire le Grand we Francji, za który otrzymał pierwszą nagrodę. Zmarł w Bydgoszczy i został pochowany na tamtejszym cmentarzu katolickim Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Na podstawie artykułu „Teodor Gajewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.