Teodor Dydyński

Teodor Dydyński (31 marca 1836 - 5 września 1921) był polskim prawnikiem i tłumaczem. Urodził się w Bydgoszczy, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej. Studiował historię, prawo i historię literatury na Uniwersytecie Wrocławskim, a następnie prawo w Berlinie i Heidelbergu. W 1864 uzyskał doktorat praw w Heidelbergu. Rok później habilitował się z prawa rzymskiego w Szkole Głównej Warszawskiej, gdzie rozpoczął pracę jako docent. Po przekształceniu uczelni w Uniwersytet Warszawski kierował Katedrą Prawa Rzymskiego, a w 1883 został profesorem zwyczajnym. Prowadził wykłady z prawa rzymskiego i prawodawstw krajów nadbałtyckich.

W pracy naukowej zajmował się prawem rzymskim i starożytną historią gospodarczą. Badał między innymi stosunki agrarne w Rzymie oraz działalność prawną cesarza Hadriana. Przygotował przekład „Instytucji Gajusza”, a także prace dotyczące prawa rzymskiego i jego źródeł. Był członkiem założycielem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego; w latach 1913-1916 pełnił funkcję jego prezesa. Podczas I wojny światowej przebywał w Niemczech, a następnie w guberni mohylewskiej. W 1919 wrócił do Warszawy i został profesorem honorowym Uniwersytetu Warszawskiego. Zmarł w Warszawie, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Teodor Dydyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.