Franciszek Bronikowski

Franciszek Jan Bronikowski urodził się 25 lutego 1907 roku w Bydgoszczy, a zmarł 1 grudnia 1964 roku w Milanówku, gdzie został pochowany. Był polskim wioślarzem związanym z Bydgoskim Towarzystwem Wioślarskim, do którego wstąpił w 1925 roku. W 1928 roku podczas igrzysk olimpijskich w Amsterdamie zdobył brązowy medal w czwórce ze sternikiem. Był to pierwszy medal olimpijski w historii polskiego wioślarstwa. W osadzie płynęli z nim Leon Birkholz, Edmund Jankowski, Bernard Ormanowski i sternik Bolesław Drewek.

Bronikowski zdobył mistrzostwo Polski w czwórce ze sternikiem w 1926 roku i w czwórce bez sternika w 1929 roku, a w 1946 roku w dwójce ze sternikiem. Wywalczył także brązowe medale mistrzostw Europy: w 1926 roku w Lucernie w czwórce ze sternikiem oraz w 1929 roku w Bydgoszczy w czwórce bez sternika. Był działaczem Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich i sędzią międzynarodowym. Po wojnie przez krótki czas pracował w rodzinnej fabryce mebli w Bydgoszczy. W 1956 roku przeprowadził się z rodziną do Milanówka, gdzie prowadził własny zakład meblarski.

Na podstawie artykułu „Franciszek Bronikowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.