Erich Regener

Erich Rudolf Alexander Regener urodził się 12 listopada 1881 roku w Schleusenau, wsi w Prusach Zachodnich, która obecnie jest częścią Bydgoszczy jako osiedle Wilczak. Zmarł 27 lutego 1955 roku w Stuttgarcie. Był niemieckim fizykiem i wykładowcą akademickim. W latach 1900-1905 studiował na Uniwersytecie Berlińskim pod opieką Emila Warburga, a od 1909 roku pracował z Heinrichem Rubensem. W 1911 roku został profesorem fizyki doświadczalnej i metrologii w berlińskiej uczelni rolniczej. W 1920 roku objął stanowisko profesora w Stuttgarcie, gdzie zajmował się przyrządami do pomiaru promieniowania kosmicznego na różnych wysokościach.

W 1937 roku narodowi socjaliści zmusili go do przejścia na emeryturę. Regener założył w Friedrichshafen prywatne Laboratorium Badawcze Fizyki Stratosfery, a w 1939 roku podjął pracę nad badaniami rakietowymi w Peenemünde. Opracował tam spektrograf przeznaczony do wyniesienia rakietą na dużą wysokość. W 1948 roku został pierwszym wiceprezesem Towarzystwa Maxa Plancka. Współzakładał z Walterem Diemingerem Instytut Maxa Plancka Badań Układu Słonecznego. Sugerował istnienie kosmicznego promieniowania tła.

Na podstawie artykułu „Erich Regener” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.