Edmund Heldut-Tarnasiewicz

Edmund Wacław Heldut-Tarnasiewicz, używający pseudonimu „Heldut”, urodził się 17 lipca 1892 w Radomiu, gdzie ukończył gimnazjum. Studiował w Gandawie i działał w Związku Strzeleckim. W 1914 wstąpił do Pierwszej Kompanii Kadrowej, a następnie służył w Legionach Polskich. W październiku 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został ranny. Służył w pułkach kawalerii, pełnił funkcje dowódcze i szkoleniowe, a w 1932 objął dowództwo 16 pułku ułanów. W 1935 został pułkownikiem.

We wrześniu 1939 dowodził Ośrodkiem Zapasowym Suwalskiej i Podlaskiej Brygad Kawalerii, a następnie Brygadą Rezerwową Kawalerii „Wołkowysk”. Uczestniczył w obronie Grodna, po czym został internowany na Litwie. Przez Szwecję przedostał się do Francji, a później został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie służył między innymi w szkolnictwie wojskowym. Po wojnie pozostał na emigracji, lecz w 1947 wrócił do Polski i zamieszkał w Lublinie. Pracował tam w Izbie Przemysłowo-Handlowej i zmarł 2 kwietnia 1952. Otrzymał między innymi Order Virtuti Militari, a w 2021 został pośmiertnie mianowany generałem brygady.

Na podstawie artykułu „Edmund Heldut-Tarnasiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.