Benedykt Dąbrowski
Pilot myśliwski
- Urodzony
- 14 sierpnia 1920, Bydgoszcz
- Zmarł
- 22 maja 1962, Kraków
- Zawód
- pilot myśliwski
Benedykt Dąbrowski (14 sierpnia 1920 - 22 maja 1962) był polskim pilotem wojskowym i uczestnikiem II wojny światowej. Urodził się w Bydgoszczy w rodzinie kolejarskiej. Uczył się w Gimnazjum Matematyczno-Fizycznym im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy, a następnie ukończył Szkołę Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich i Wyższą Szkołę Pilotażu Myśliwskiego. W 1939 roku otrzymał przydział do 114 eskadry myśliwskiej. Wykonał 17 lotów bojowych i brał udział w 11 walkach powietrznych. We wrześniu 1939 roku został zestrzelony i ranny trafił do szpitala we Włodzimierzu Wołyńskim.
Po powrocie do zdrowia pracował w warszawskiej Fabryce Silników Lotniczych, a następnie wrócił do Bydgoszczy. W 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej pod pseudonimem „Balbo”. Zorganizował konspiracyjną szkołę lotniczą, a w styczniu 1945 roku dowodził oddziałem, który opanował bydgoskie lotnisko. Po wojnie latał w PLL LOT i do 1948 roku kierował portem lotniczym na Okęciu. Aresztowany w 1950 roku, został skazany na siedem lat więzienia; opuścił je w 1955 roku. W 1958 roku go zrehabilitowano i ponownie zatrudniono w PLL LOT. Zmarł w Krakowie, a pochowano go na warszawskich Powązkach. W 1947 roku wydał wspomnienia „114 start”.
Na podstawie artykułu „Benedykt Dąbrowski (pilot)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.