Albin Kohn

Albin Kohn, urodzony 18 października 1820 roku w Bydgoszczy, był literatem, tłumaczem, archeologiem, historykiem i nauczycielem. Ukończył seminarium nauczycielskie w Paradyżu w 1839 roku, po czym pracował jako nauczyciel elementarny. Brał udział w powstaniu wielkopolskim i bitwie pod Raszkowem. Po pobycie w więzieniu w Kostrzyniu pracował jako oficjalista przy gospodarstwie rolniczym.

W 1856 roku przeniósł się do Królestwa Polskiego i rozpoczął pracę literacką, publikując między innymi w prasie rolniczej. Uczestniczył w powstaniu styczniowym, a następnie został zesłany na Syberię. Prowadził tam obserwacje z zakresu geografii, etnografii i językoznawstwa. Po powrocie z zesłania w 1870 roku zamieszkał w Poznaniu, gdzie pisał artykuły agronomiczne i relacje dotyczące Syberii. Był członkiem towarzystw i muzeów archeologicznych oraz etnograficznych. Opublikował między innymi prace poświęcone Syberii i pradziejom Europy Wschodniej. Zmarł 2 grudnia 1880 roku w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Albin Kohn” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.